Smrčak

Pripada familiji gljiva poznatoj kao smrčci i hrčci. Lako je prepoznatljiv jer raste sa jako naboranim ili uzdužno rebrastim valjkasto - kupastim glavicama smedje boje i valjkastom ili uzdužno rebrastom šupljom drškom beličaste boje, brašnjave površine. Dostiže visinu od 5 do 15 cm. Nalaze se u proleće u niskoj travi u proređenim šumama, od oko 300 do 3.000 m nadmorske visine. Ima ih više vrsta i svi su jestivi (običan smrčak, debelonogi smrčak, kupasti smrčak, rebrasti smrčak), ali nema opasnosti od zamene sa otrovnim gljivama. Pošto sadrže termolabilnu halvela kiselinu, koja je toksična, smatra se da sirovi izazivaju crevne smetnje, pa se pre upotrebe termički obradjuju (peku, prže ili kuvaju), pre pripreme, preporučuje se da smrčke treba obariti (blanširati). Naročito su dobri sušeni, kao začin.